« ការបែងចែកវណ្ណៈសង្គមក្នុងរបបខ្មែរក្រហម (១៩៧៥–១៩៧៩) »

ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម សង្គមកម្ពុជាត្រូវបានរៀបចំ និងបែងចែកជាក្រុមផ្សេងៗ ជាពិសេសរវាង “ប្រជាជនមូលដ្ឋាន” (ប្រជាជនចាស់) និង “ប្រជាជនថ្មី” (អ្នកដែលត្រូវបានជម្លៀសពីទីក្រុង ឬតំបន់ផ្សេងៗ)។ ការបែងចែកនេះផ្អែកលើប្រវត្តិផ្ទាល់ខ្លួន ទីកន្លែងរស់នៅពីមុន និងការយល់ឃើញរបស់របបចំពោះប្រជាជននីមួយៗ។

ប្រព័ន្ធចាត់ថ្នាក់សង្គមនេះ បានបង្កើតភាពរើសអើង ការមិនទុកចិត្តគ្នា និងការប្រព្រឹត្តមិនស្មើភាពក្នុងចំណោមប្រជាជន។ មនុស្សជាច្រើនដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជា “ប្រជាជនថ្មី” ត្រូវបានបង្ខំឱ្យធ្វើការលំបាក ទទួលរងការឃ្លាំមើល ការរឹតត្បិតសិទ្ធិ និងជីវភាពរស់នៅដ៏លំបាក។

គោលនយោបាយបែងចែក និងគ្រប់គ្រងប្រជាជនរបស់របបខ្មែរក្រហម បានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធនៃការគាបសង្កត់ ដែលនាំទៅរកសោកនាដកម្មប្រវត្តិសាស្ត្រ និងការប្រល័យពូជសាសន៍នៅកម្ពុជា (១៩៧៥–១៩៧៩)។

During the Khmer Rouge regime, Cambodian society was systematically organized and classified into different groups, most notably “Old People” (base people) and “New People” (those evacuated from cities and other areas). This classification was based on individuals’ backgrounds, previous living conditions, and the regime’s political perceptions of different segments of the population.

This system of social classification created discrimination, mistrust, and unequal treatment among Cambodian people. Those labeled as “New People” were often subjected to strict control, forced labor, restrictions on their rights, and harsh living conditions.

The Khmer Rouge’s policies of social classification and population control became part of a broader system of oppression, resulting in severe human rights abuses and contributing to the Cambodian genocide (1975–1979).

______________

ស្រាវជ្រាវដោយ: សច្ចធម៌ប្រវត្តិសាស្ត្រ

Facebook
TikTok
Youtube
Telegram

#សច្ចធម៌ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ#ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា#៦០វិនាទីនៃប្រវត្តិសាស្រ្ត#ការបែងចែកវណ្ណៈ#របបខ្មែរក្រហម#khmerrougeregime#ClassDivision