​បរទេស​៖​ គ្រោះ​ទឹកជំនន់​នៅ​ទីក្រុង​បាងកក​កំពុង​បង្ក​សម្ពាធ​កាន់តែ​ខ្លាំង​លើ​សេដ្ឋកិច្ច​ថៃ ​ដោយ​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រាក់​ចំណូល​របស់​អាជីវកម្ម​ខ្នាត​តូច ​កម្មករ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ​និង​គ្រួសារ​ដែល​មាន​បំណុល​ ​ហើយ​បង្ខំឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ចេញ​ថវិកា​បន្ទាន់​សម្រាប់​ការ​សង្គ្រោះ​។ ​នេះ​បើ​យោង​តាម​ការ​រាយការណ៍​របស់​ Bloomberg​។​

​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជិត​មួយ​សប្តាហ៍​បាន​បង្កឱ្យ​មាន​ទឹកជំនន់​នៅ​តំបន់​មួយចំនួន​ក្នុង​ទីក្រុង​បាងកក ​និង​ធ្វើឱ្យ​សកម្មភាព​សេដ្ឋកិច្ច​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​រង​ការ​រំខាន​យ៉ាង​ខ្លាំង​។ ​អ្នក​លក់ដូរ​តាម​ដង​ផ្លូវ​ ​អ្នក​បើកបរ ​និង​កម្មករ​ដែល​ទទួល​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​មួយចំនួន​បាន​បាត់បង់​ចំណូល​ស្ទើរតែ​ទាំងស្រុង​ ​ដោយសារ​ការ​ធ្វើដំណើរ ​និង​ការ​ប្រកប​អាជីវកម្ម​ត្រូវ​បាន​រំខាន​។

​ហាង​អាហារ​ដែល​រង​ផលប៉ះពាល់​ពី​ទឹកជំនន់​បាន​រាយការណ៍​ថា​ ​ប្រាក់​ចំណូល​របស់​ពួក​គេ​បាន​ធ្លាក់ចុះ​រហូតដល់​ ៨០​ ​ភាគរយ ​ដោយសារ​អតិថិជន ​បុគ្គលិក​ ​និង​អ្នក​ដឹកជញ្ជូន​ម្ហូប​អាហារ​ជួប​ការ​លំបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើដំណើរ​ទៅកាន់​ទីតាំង​អាជីវកម្ម​។ ​ផលប៉ះពាល់​នេះ​មាន​សារៈសំខាន់​ចំពោះ​សេដ្ឋកិច្ច​ថៃ​ ព្រោះ​ទីក្រុង​បាងកក ​និង​ខេត្ត​ជុំវិញ​មាន​ចំណែក​ប្រមាណ​ពាក់កណ្តាល​នៃ​ផលិតផល​ក្នុង​ស្រុក​សរុប​ ​(​GDP​)​ ​របស់​ប្រទេស​។

​វិស័យ​ដឹកជញ្ជូន​ ​និង​ផលិតកម្ម​ក៏​ទទួល​រង​ផលប៉ះពាល់​ដែរ​។ ​ក្រុមហ៊ុន​អាកាសចរណ៍​ Thai ​Airways ​បាន​កាត់បន្ថយ​ជើង​ហោះហើរ​ ​និង​ផ្អាក​ការ​ដឹកជញ្ជូន​ទំនិញ​ ​ខណៈ​ក្រុមហ៊ុន​ផលិត​រថយន្ត​ ​Honda ​Motor ​និង​ Toyota ​Motor ​បាន​ផ្អាក​សង្វាក់​ផលិតកម្ម​មួយចំនួន​។

​សម្រាប់​អាជីវកម្ម​ខ្នាត​តូច ​និង​កម្មករ​ដែល​ទទួល​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ ការ​បាត់បង់​ចំណូល​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី​អាច​បង្ក​ផលប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ព្រោះ​ពួកគេ​ត្រូវ​ពឹងផ្អែក​លើ​ប្រាក់​ចំណូល​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​សម្រាប់​ការ​ចំណាយ ​និង​ការ​សង​បំណុល​។

​សាកលវិទ្យាល័យ​ពាណិជ្ជកម្ម​ថៃ​បាន​ប៉ាន់ប្រមាណ​ថា​ ​ទឹក​ជំនន់​នៅ​បាងកក ​និង​ខេត្ត​មួយចំនួន​ទៀត​អាច​កាត់បន្ថយ​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ប្រមាណ ០​,០៧ ​ភាគរយ ​ដែល​ស្មើនឹង​ការ​ខាត​បង់​ទឹក​ប្រាក់​រហូតដល់​ ​១២​,​៣ ពាន់​លាន​បាត​ ​ឬ​ប្រហែល​ ​៣៦៦ ​លាន​ដុល្លារ​អាម៉េរិក​។​

​ការខាតបង់​នេះ​អាច​កើនឡើង​ទ្វេ​ដង ប្រសិនបើ​ទឹកជំនន់​នៅតែ​បន្ត​អូសបន្លាយ​ ​និង​រំខាន​ដល់​សកម្មភាព​សេដ្ឋកិច្ច​កាន់តែ​ច្រើន​។

​លោក​ T​im ​Leelahaphan ​សេដ្ឋកិច្ច​វិទូ​ប្រចាំ​ធនាគារ​ Standard ​Chartered ​បាន​លើកឡើង​ថា​ ​ការ​ប៉ាន់ប្រមាណ​ទាំងនេះ​មិន​ទាន់​បង្ហាញ​ពី​ទំហំ​ខូចខាត​ពិតប្រាកដ​ទាំងស្រុង​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​ការ​វាយតម្លៃ​ភាគ​ច្រើន​ផ្តោត​លើ​ការ​ខាតបង់​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ធំ​ៗ ​និង​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​ ​ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​ឆ្លុះបញ្ចាំង​ឱ្យ​បាន​ពេញលេញ​ពី​ផលប៉ះពាល់​លើ​ក្រុម​មនុស្ស​ងាយ​រងគ្រោះ ​និង​គ្រួសារ​ដែល​មាន​ចំណូល​ទាប​។

​លោក​ស្រី​ ​Chayawadee ​Chai​-​anant ​អនុ​អភិបាល​ធនាគារ​ជាតិ​ថៃ​ ​បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា​ ​អាជីវកម្ម​ខ្នាត​តូច ​និង​ក្រុម​មនុស្ស​ងាយ​រងគ្រោះ​អាច​ប្រឈម​នឹង​បន្ទុក​បំណុល​កាន់តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​។

​ប្រទេស​ថៃ​ត្រូវ​បាន​ព្យាករ​ថា​នឹង​មាន​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ប្រមាណ​ពី​ ២​ ​ភាគរយ​ដល់​ ២​,​៥​ ​ភាគរយ​នៅ​ឆ្នាំ​ ​២០២៦​។ ​ប្រទេស​នេះ​ក៏​មាន​កម្រិត​បំណុល​គ្រួសារ​ខ្ពស់​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​នៅ​អាស៊ី ​ដែល​បង្ក​សម្ពាធ​លើ​ការ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ស្រុក​ ​និង​ធ្វើឱ្យ​គ្រួសារ​ជា​ច្រើន​មាន​លទ្ធភាព​តិចតួច​ក្នុង​ការ​ទប់ទល់​នឹង​ការ​បាត់បង់​ប្រាក់​ចំណូល ​សូម្បីតែ​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី​។

​សម្រាប់​គ្រួសារ​ដែល​មាន​ចំណូល​ទាប​ ​និង​អ្នក​រកស៊ី​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ ​ទឹក​ជំនន់​ដែល​អូសបន្លាយ​ត្រឹម​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​អាច​កាត់ផ្តាច់​ប្រភព​ចំណូល​របស់​ពួក​គេ​ ​ហើយ​ធ្វើឱ្យ​ពួកគេ​ជួប​ការ​លំបាក​ក្នុង​ការ​ទូទាត់​បំណុល ​និង​ការ​ចំណាយ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​។ ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ក្រុម​នេះ​មាន​ប្រាក់​សន្សំ​តិចតួច ​ឬ​គ្មាន​ប្រាក់​សន្សំ​សម្រាប់​ទប់ទល់​នឹង​ការ​បាត់បង់​ចំណូល​ភ្លាម​ៗ​។

​ដើម្បី​ឆ្លើយតប​នឹង​ស្ថានភាព​នេះ​ ​រដ្ឋាភិបាល​របស់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថៃ ​លោក​ ​Anutin ​Charnvirakul ​បាន​អនុម័ត​កញ្ចប់​ថវិកា​បន្ទាន់​ប្រមាណ​ ៤ ពាន់​លាន​បាត​ ឬ​ប្រហែល​ ​១១៩ លាន​ដុល្លារ​អាម៉េរិក​ ​សម្រាប់​ជួយសង្គ្រោះ​ពី​ទឹកជំនន់​។

វិធានការ​នេះ​កើតឡើង​នៅពេល​ហិរញ្ញវត្ថុ​សាធារណៈ​របស់​ថៃ​កំពុង​ប្រឈម​សម្ពាធ​រួច​ទៅហើយ​។ ​មុនពេល​មាន​ទឹក​ជំនន់​ ​ថៃ​មាន​ឱនភាព​ថវិកា​ប្រមាណ​ ៤​ ​ភាគរយ​នៃ​ ​GDP ​ដែល​មាន​ន័យ​ថា​ ​ការ​ចំណាយ​របស់​រដ្ឋ​លើស​ចំណូល ​ខណៈ​បំណុល​សាធារណៈ​ត្រូវ​បាន​ព្យាករ​ថា​នឹង​កើនឡើង​ជិត​កម្រិត​កំណត់ ៧០​ ​ភាគរយ​នៃ​ ​GDP​។​

​ស្ថានភាព​នេះ​អាច​កំណត់​សមត្ថភាព​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​កញ្ចប់​ថវិកា​បន្ថែម​សម្រាប់​ជួយ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ ​ប្រសិនបើ​គ្រោះ​មហន្តរាយ​បន្ត​អូសបន្លាយ​ ​ឬ​កើតឡើង​ជា​បន្តបន្ទាប់​។

​បន្ថែម​ពី​នេះ​ ថៃ​មិន​បាន​ដាក់​បញ្ចូល​បញ្ហា​អាកាសធាតុ​ទៅក្នុង​របាយការណ៍​ហានិភ័យ​សារពើពន្ធ​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​របស់​ខ្លួន​ទេ ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ចាត់ទុកជា​ចំណុច​ខ្សោយ​មួយ​ក្នុង​ការ​រៀបចំ​ផែនការ​ហិរញ្ញវត្ថុ​របស់​រដ្ឋ​។ ការ​មិន​រៀបចំ​ថវិកា​បម្រុង​ទុក​សម្រាប់​ហានិភ័យ​អាកាសធាតុ​អាច​ធ្វើឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​បញ្ចេញ​ថវិកា​បន្ទាន់​នៅពេល​គ្រោះ​មហន្តរាយ​កើតឡើង​។

​ការ​ចំណាយ​លើ​ការ​សង្គ្រោះ ​និង​ការ​ស្ដារ​ឡើង​វិញ​អាច​បង្ក​សម្ពាធ​បន្ថែម​លើ​ថវិកា​រដ្ឋ ​នៅពេល​ប្រទេស​ក៏​ត្រូវ​បង្កើន​ការ​ចំណាយ​លើ​សុខាភិបាល​ ​និង​សង្គមកិច្ច ​ដើម្បី​ឆ្លើយតប​នឹង​ចំនួន​ប្រជាជន​វ័យ​ចំណាស់​ដែល​កំពុង​កើនឡើង​៕