ការព្រួយបារម្ភ គឺជាសត្រូវស្ងប់ស្ងាត់មួយដែលបំផ្លាញទាំងសុខភាពផ្លូវកាយ ផ្លូវចិត្ត និងប្រសិទ្ធភាពការងារប្រចាំថ្ងៃ។ នៅក្នុងសៀវភៅដ៏ល្បីល្បាញ «How to Stop Worrying and Start Living» និពន្ធដោយ Dale Carnegie បានលើកឡើងនូវទស្សនទានសំខាន់មួយថា ភាគច្រើននៃរឿងរ៉ាវដែលយើងភ័យខ្លាច មិនដែលកើតឡើងពិតប្រាកដនោះឡើយ ហើយ​អ្វីដែលធ្វើឱ្យយើងហត់នឿយ មិនមែនជាបន្ទុកនៃការងារនោះទេ ប៉ុន្តែជាទម្ងន់នៃការគិតរវើរវាយអំពីអនាគត។

ដើម្បីកម្ចាត់ទម្លាប់នៃការព្រួយបារម្ភហួសហេតុ និងបង្កើតភាពក្លាហានក្នុងការប្រឈមមុខនឹងជីវិត អ្នកអាចអនុវត្តតាមគោលការណ៍ស្នូលទាំង ៣ ខាងក្រោមនេះ៖

១. បញ្ឈប់ការទស្សន៍ទាយពីរឿងអាក្រក់មុនពេលវាកើតឡើង (Stop Anticipating Trouble)

មនុស្សជាច្រើនមានទម្លាប់បង្កើតសេណារីយ៉ូអាក្រក់ៗទុកជាមុន ទាំងដែលបញ្ហានោះមិនទាន់ទាំងបានកកើតឡើងនៅឡើយ។ ការព្រួយបារម្ភពីអនាគតដែលមិនទាន់ដឹងច្បាស់ គ្រាន់តែជាការខ្ជះខ្ជាយថាមពលផ្លូវចិត្ត និងប្លន់យកសេចក្តីសុខក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នប៉ុណ្ណោះ។

ដូច្នេះ នៅពេលចិត្តចាប់ផ្តើមស្រមើស្រមៃអំពីរឿងអាក្រក់ ចូរចោទសួរខ្លួនឯងដោយផ្អែកលើទិន្នន័យជាក់ស្តែងថា តើមានឱកាសប៉ុន្មានភាគរយដែលរឿងនេះនឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ? តាមការពិត ភាគរយដែលរឿងអាក្រក់បំផុតនោះកើតឡើង គឺមានទំហំតូចបំផុត ឬស្ទើរតែស្មើនឹងសូន្យ។

ជាមួយគ្នានេះ Dale Carnegie បានណែនាំឱ្យយើងបិទទ្វារកាត់ផ្ដាច់ពីការសោកស្តាយនៃថ្ងៃម្សិលមិញ និងការភ័យខ្លាចចំពោះថ្ងៃស្អែក ហើយផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ និងកម្លាំងចិត្តទាំងអស់មកលើភារកិច្ចចំពោះមុខតែមួយគត់។

២. រក្សាចិត្តឱ្យស្ងប់ក្នុងគ្រាមានអាសន្ន (Keep Calm in Crisis)

នៅពេលមានវិបត្តិ ឬបញ្ហាធំដុំកើតឡើង ការស្លន់ស្លោ និងការតក់ស្លុត មិនត្រឹមតែមិនជួយដោះស្រាយបញ្ហាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធ្វើឱ្យស្ថានភាពកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ ការរក្សាទឹកមុខស្ងប់ និងចិត្តនឹងនរ ជួយឱ្យខួរក្បាលដំណើរការបានល្អ និងមើលឃើញច្រកចេញបានលឿនជាងមុន។

៣. វិភាគរកហេតុផលពិតនៃភាពភ័យខ្លាច (Analyze the Fear)

ការភ័យខ្លាចភាគច្រើនកើតចេញពីភាពមិនច្បាស់លាស់ (Uncertainty) និងការគិតរវើរវាយដោយគ្មានទិន្នន័យត្រឹមត្រូវ។ នៅពេលមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចរឿងអ្វីមួយ ការសរសេរ និងវិភាគវាលើក្រដាស នឹងជួយកាត់បន្ថយទំហំនៃបញ្ហាឱ្យមកនៅត្រឹមកម្រិតជាក់ស្តែង។

ជំហានទាំង ៤ ក្នុងការដោះស្រាយការព្រួយបារម្ភតាមរយៈការវិភាគ៖

តើអ្វីជាបញ្ហាពិតប្រាកដ? កំណត់ឫសគល់នៃបញ្ហាឱ្យច្បាស់ ដោយមិនយកអារម្មណ៍មកលាយឡំ។

តើមូលហេតុនៃបញ្ហាគឺមកពីអ្វី? ស្វែងរកប្រភពដើមនៃការកើតឡើង។

តើមានដំណោះស្រាយអ្វីខ្លះដែលអាចធ្វើទៅបាន? សរសេរជម្រើសដោះស្រាយឱ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។

តើដំណោះស្រាយមួយណាដែលល្អបំផុត? ជ្រើសរើសជម្រើសដែលសមស្របបំផុត ហើយចុះដៃអនុវត្តភ្លាមៗដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ។

សរុបមកវិញ ភាពក្លាហានមិនមែនមានន័យថាជាការអវត្តមាននៃការភ័យខ្លាចនោះទេ ប៉ុន្តែជាសមត្ថភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងការគិត និងធ្វើសកម្មភាពទោះបីជាមានភាពមិនច្បាស់លាស់នៅចំពោះមុខក៏ដោយ។ ចូររំឭកខ្លួនឯងជានិច្ចថា ជីវិតមានតម្លៃខ្លីពេកក្នុងការចំណាយពេលទៅលើការព្រួយបារម្ភដែលគ្មានប្រយោជន៍៕