ទំព័រដើមទំនៀមទម្លាប់បុរាណជំនឿបុណ្យ​ម៉ៅឡត់​​នៅភ្នំឧត្តុង្គ

បុណ្យ​ម៉ៅឡត់​​នៅភ្នំឧត្តុង្គ

ជារៀងរាល់ឆ្នាំ សហគមន៍ចាម្ប៍ និង​សាសនិក​ឥស្លាម​​ក្រុម​កន​អ៊ីម៉ាំសាន់​ តែង​ប្រារព្ធ​ “បុណ្យ​​ម៉ៅឡត់​ព្រះ​​អ៊ីម៉ាំ​សាន់”​ ឬហៅខ្លីថា “បុណ្យ​ម៉ៅឡត់​” នៅវិហារ​ឥស្លាម​លើ​ភ្នំ​ឧត្តុង្គ។ ឆ្នាំ​នេះពិធី​បុណ្យ​ប្រារព្ធក្នុង​ថ្ងៃសៅរ៍​ទី១០ និង​ថ្ងៃអាទិត្យ​ទី​១១ ខែ​មិថុនា។ មានសេចក្តី​អះអាង​​​ខ្លះ​​លើក​ឡើងថា ពិធីនេះ​ប្រារព្ធ​​​ដើម្បី​រម្លឹក​ថ្ងៃ​កំណើត​​ព្យាការី​​ព្រះ​អល់​ឡោះ ហើយ​ខ្លះ​ក៏​យល់​ថា​បុណ្យ​​​នេះ គឺ​​ជា​ចំណែក​នៃការ​រម្លឹក​​នូវ​​ព្រះមហា​ករុណា​​​ទិគុណ​​​ព្រះ​មហាក្សត្រគ្រប់អង្គ និង​រាជរដ្ឋា​ភិបាល ដែលតែង​សន្តោស​​ប្រណី​ចំពោះ​​​ជនជាតិ​​ចាម្ប៍​នៅកម្ពុជា​។​ វត្ថុជា​តង្វាយយ៉ាង​សំខាន់​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​​ខាង​លើ គឺ​កា​ធ្វើនំ​​ប្រពៃណីច្រើន​បែបយ៉ាង​​តាម​​ផ្ទះនីមួយៗ រៀប​ចំ​​​​​​តុបតែង​សម្បូរ​បែប​ ដង្ហែ​មក​ធ្វើ​កិច្ច​​ថ្វាយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ ដែល​ទិដ្ឋភាព​​នេះ​គេ​មើល​ឃើញ​ថា គឺជា​ផ្នែក​មួយ​យ៉ាង​ល្អ​នៃ​ការ​ប្រវត្តិបត្តិ​វប្បធម៌ចាម្ប៍​ និង​ភាព​ចម្រុះ​វប្បធម៌​ក្នុង​សង្គមខ្មែរ។

ជាការពិត បើផ្អែកតាម​ការ​សិក្សា​របស់ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវអំពី​ជាតិ​ពន្ធុ​​នៅកម្ពុជា​​ឱ្យ​ដឹង​ថាពិធីបុណ្យ​ម៉ៅឡត់ ជា​ទំនៀម​ទម្លាប់​ចាម្បយ៍​ក្រុម​កន​អ៊ីម៉ាំសាន់​ប្រារព្ធ​នៅ​​​តាម​​វិហារ ​​សូត្រ​ធម៌​ឧទ្ទិស​អបអរសាទរ​​ថ្ងៃកំណើត​របស់​មហា​ម៉ាត់។ ​​ចំពោះ​សហគមន៍​​​ចាម្ប៍​​ក្រុមក​ន​អ៊ីម៉ាំសាន់ តែង​ប្រារព្ធពិធី​បុណ្យ​នេះ​លើ​ភ្នំឧត្តុង្គ នៅ​ក្នុង​​វិហារ​ចាស់​មួយ​​​​ហៅ​ថា “វិហារ​ព្រះអ៊ីម៉ាំសាន់” ឬ​ហៅខ្លី​​ថា “វិហារ​​អូងតុ​សាន់”។ ​ជាទូទៅ​ មុន​ថ្ងៃ​កំណត់​បុណ្យ​ម៉ៅឡត់​ព្រះអ៊ីម៉ាំសាន់​មក​ដល់​ មេដឹក​នាំ​សាសនា​ (មាន​ងារជា​“ឧកញ៉ា​ឃ្នួរ”) បាន​ចេញ​សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង​​ផ្ញើ​ទៅ​ដល់​សហគមន៍​ចាម្ប៍​ទូទាំង​ប្រទេស ដើម្បីត្រៀមខ្លួន​ចូលរួមតាម​ទំនៀម​ទម្លាប់។ ពិធីបុណ្យ​នេះ​មាន​រយៈ​ពេល​ពីរថ្ងៃ ហើយ​ដល់​ថ្ងៃ​កំណត់​បុណ្យ​មកដល់ គេតែង​នាំគ្នា​មក​ធ្វើ​កិច្ច​សូត្រ​ធម៌​បួង​សួង​ក្នុង​រាត្រី​ថ្ងៃ​ទី​​១។ លុះ​​ព្រឹក​ឡើង​ចូលថ្ងៃទី២ សាសនិក​ជិត​ឆ្ងាញ​បន្ត​មក​ជួប​ជុំ​ក្នុង​បរិវេណ​វិហារ​ និង​រៀប​ចំកិច្ច​ជា​បន្ត​បន្ទាប់ទៀតរហូតចប់នៅវេលា​ម៉ោង​ប្រហែល៣រសៀល។  ទន្ទឹមនឹង​នោះ គេតែង​នាំ​គ្នា​ទៅ​សូត្រធម៌​គោរពផ្នូរ​ស្ថិត​នៅខាងលិចវិហារ ដែលគេ​អះអាងថា​ជាផ្នូរ​របស់​អ៊ីម៉ាំសាន់ (អូងតុសាន់) ជា​មនុស្ស​​បានលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីស្វែងរកធម៌ និងបាន​ក្លាយ​ជាបុគ្គល​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ជន​ជាតិ​ចាម្ប៍។ ការ​សូត្រធម៌បួងសួង​នៅផ្នូរនេះ គេធ្វើ​ជា​​ក្រុម​បន្ត​គ្នា​​ទាំង​​ស្រី​ទាំង​ប្រុស រួចហើយ​គេ​ទាញ​យក​ក្រណាត់​សគ្របផ្នូរ​នោះមក​ច្រៀក​​ចែកគ្នា​សម្រាប់​​ចង​ដៃ​សុំ​សេចក្តីសុខ។

កិច្ច​សូត្រធម៌បួងសួង​នៅផ្នូរអ៊ីម៉ាំសាន់ខាងលិច​វិហារ

ក្នុង​ទិដ្ឋភាពនិងកិច្ច​សំខាន់ៗ​ក្នុង​ថ្ងៃទី២នេះដែរ គេសង្កេតឃើញ​មាន​​សភាពអធិក​អធម​ជាង​ថ្ងៃទី១។ ក្នុង​វេលា​ព្រឹក​នោះ​ក្រុម​ស្រ្តី​មក​ពី​ភូមិ​​នានានៃសហគមន៍​ចាម្ប៍​ ចាប់​​ផ្តើម​​រៀប​ចំ​តុបតែង​នំ ដោយ​មាន​ជំនួយ​កម្លាំង​ដៃជើង​ខ្លះ​ពីបុរស​។ ចំណែកឯក​ក្រុម​បុរស​និង​​យុវជន ឬ​កុមារា​មួយ​ភាគ​ធំ​ ​​​​​នាំគ្នា​ចូលវិហារ​សូត្រ​ធម៌​​បួង​សួង​តាម​លោកតា​ៗចាស់ៗ។ សូម​បញ្ជាក់ថា ក្នុង​ថ្ងៃបុណ្យម៉ៅឡត់នេះ ស្រ្តីពុំ​ចូល​ក្នុង​វិហារ​ឡើយ ហើយ​​​ខ្លឹមសារ​នៃធម៌​ដែល​​សូត្រ​បួង​សួង​នោះ ជា​សេចក្តីស៊ីជម្រៅ​ដែលគួរ​សិក្សា​ផ្សេង។ នំដែលត្រូវ​រៀបចំ​សម្រាប់​ថ្វាយ​ក្នុង​វិហារ​នោះ​គេហៅថា “កក់​ឡួគ” ឬ “កក់​តាឡាំ” ដែល​​ជា​នំ​រៀប​លើ​ថាស​តូចៗ និង​មួយ​បែប​ទៀត​ហៅ​ថា “​កក់​ឡាសៃ” ឬ“កក់​ត្កោង” ដែល​ជា​នំ​រៀបចំ​តុប​តែង​ជា​ដើម​ផ្កាធំៗ។ ចំពោះ​ការ​រៀបចំ​តុប​តែង​នំទាំងនោះ គឺត្រូវ​រៀប​លើ​ថាស ឬ​កូនតុ​ ​តុប​តែង​ឱ្យ​ចេញ​រាង​ដូច​​ដើម​ឈើ មាន​គល់ មាន​មែក មាន​ផ្កា និង​ស្លឹកជាដើម។ នៅផ្នែក​ខាងគល់​ គេ​​យក​ “បាយ​​រមៀត” (បាយ​ដាំលាយរមៀត) មកពូត​ផ្តុំ​ជុំវិញ​ រួចហើយ​គេដាក់​សាច់ដូង​កោស​ល្អិតៗ​ (សណ្ឋាន​ដូច​ស្នូលនំគម) នៅ​ខាង​លើ។

ដំណាក់​កាល​ដំបូង​នៃការ​ចាប់​ផ្តើម​រៀបតុបតែង​នំ

បន្ទាប់មកពីរ​រៀបចំ​បាន​មួយ​អន្លើ​ដូច​បញ្ជាក់ខាងលើហើយ ទើប​គេយក​ចេក​និង​នំច្រើនមុខ​ដូចជា នំគម នំអន្សម នំកន្រ្ទាំ​… រៀប​​តាម​​ជ្រុង​ទាំងបួន។​ ផុត​ពីនោះ ទើបគេ​ដាក់តម្រៀប​​នំ​ប្រពៃណី​​ចម្អិន​ពី​​ម្សៅ​ដែល​មាន​​រូបរាង និង​ក្បូរ​ក្បាច់ផ្សេង​ទៀតធ្វើដោយដៃ​ដូចជា នំ​ប៉ាក់ ​(នំផ្កា) និង​នំតាប៉ៃជាល ​​​​(នំ​​សំបុក​​ចាប​)​ជាដើម​។ ចំណែកឯនៅ​​ផ្នែក​ខាងលើ គេ​រៀបបន្តុប​នំធ្វើ​ពី​ម្សៅ​ ដែល​មាន​ម៉ូត​​ផ្សេងៗ​ទៀត​​ស្រោប​ស្ទើរដល់ពាក់​កណ្តាល​​​ដើម។ ផុត​​ពីនោះ គេ​ដាក់​ដោត​ពង​ទា​មួយ ​(ពងទា​ឆ្អិន) រួច​ទើបគេ​​រៀបនំ​បន្ត​ពីលើទៀត។ រីឯ​នៅ​តាម​​មែក​នីមួយៗ គេចងលម្អ​ដោយ​នំ ​ផ្លែឈើ និង​ក្រដាស​កាត់​ជា​រាង​ផ្កាភ្ញី រាងស្លឹក​ឈើ ព្រម​ទាំង​ចង​​ភ្ជាប់​​ក្រដាសប្រាក់​ផង។ ដោយ​ឡែក​ ក្រៅពីការរៀបនំ​ហៅ​ថា​កក់​ឡួគ (កក់តាឡាំ) ឬ​កក់​ឡាសៃ (កក់​ត្កោង)​​ដូចរៀបរាប់ខាងលើ គេ​សង្កេត​ឃើញមាន​រៀបនំ និង​ផ្លែ​ឈើ​​តាម​ចាន​តូចៗជា​ច្រើន​ ហើយ​អ្នកខ្លះ​​មាន​រៀប​តង្វាយ​ផ្សេង​ក្រៅ​ពី​នំ​ដែរ​ដូច​ជា បាយ​​រមៀត និង​ផ្លែឈើ​ជាដើម។​ សូមបញ្ជាក់​បន្ថែមថា នៅពេល​រៀបចំ​តុបតែង​នំរួច គេ​តែង​​​អុជ​ខ្លឹម​ចន្ទន៍​​នៅក្រោម​តុរៀបនំ ឬនៅក្បែៗ​នោះ​ ដោយ​គេ​ពន្យល់ថា ជាការ​បួង​សួង​សុំសេចក្តីសុខសប្បាយ។

ការ​រៀបចំ​នំ​ហៅ​ថា​កក់​ឡួត​ (កក់តាឡាំ) ឬ​កក់​ឡាសៃ (កក់​ត្តោង) សម្រាប់បុណ្យ​ម៉ៅឡត់

ចំពោះការរៀបចំនំមកចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យខាងលើនេះ​ អ្នកខ្លះបញ្ជាក់​ថា​រៀបចំ​ឡើង​ ដ្បិត​ដោយសារ​​ខ្លួន​ធ្លាប់បាន​​បន់ស្រន់កន្លង​មក សូម​ប្រាថ្នា​​ឱ្យ​រកស៊ីមានបាន ឬ​សូម​ឱ្យបាន​សុខ​ ឬជាសះ​ស្បើយ​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារជាដើម។ ដូច្នេះ​នៅក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ម៉ៅឡត់​ គេត្រូវ​ប្រឹង​ប្រែង​លៃលក​ចំណាយ​ប្រាក់​​រៀបចំ​នំធ្វើកក់​ឡួគ​ ឬអាចរហូត​ដល់​​កក់​ឡាសៃ​​ ដើម្បីបួង​សួង​លាមាត់លាពាក្យ។ ក្នុង​ពេលនោះ ប្រសិន​បើមាន​បងប្អូន​ញាតិ​​មិត្ត​ចង់​ចូល​រួម​ជា​មួយ​ក៏បានដែរ។ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​អ្នកខ្លះ​ គេ​រៀបចំនំមក​ចូលរួម​ពិធី​បុណ្យ​​នោះ​ដោយ​​ប្រតិបត្តិតាមប្រពៃណី ពុំមាន​ជាប់​បំណន់​ ឬបួង​សួង​អ្វីកន្លង​មកឡើយ។  នៅ​ពេល​ការ​រៀបចំ​នំរួចរាល់ស្រេចបាច់ហើយ គេត្រូវ​ជញ្ជូន​នំទាំងនោះ​ទៅតម្កល់​ក្នុង​វិហារ ដើម្បី​ធ្វើ​កិច្ចបួងសួង។​ លុះបួង​សួង​ចប់ស្រេចហើយ ទើប​គេ​ស្រាយ​យក​នំ​ចំណី​​ដែល​ដាក់​តុប​តែង​​យក​ចែកគ្នា​ទទួ​លទានតាម​ប្រពៃណី។

កិច្ចថ្វាយ​នំក្នុង​ព្រះវិហារ​និង​សូត្រធម៌​បួង​សួង (ប្រភពរូប៖ ម៉ាត់ ម៉ៃសំ)

សរុបសេចក្តីមក ពិធីបុណ្យម៉ៅឡត់​ព្រះអ៊ីម៉ាំសាន់​នៅភ្នំឧត្តុង្គ គឺជា​ទំនៀម​របស់​សហគមន៍ចាម្ប៍​​ក្រុមកនអ៊ីម៉ាំសាន់ ប្រារព្ធឡើង​ដោយ​រលឹក​នឹកឃើញ​ដល់គុណ​បុព្វបុរស​របស់​ខ្លួន ដែល​​លះបង់​អ្វីៗគ្រប់​យ៉ាង​ដើម្បីសាសនា។ ទន្ទឹមនឹង​នេះ ការ​ចូលរួមពី​សំណាក់​ចាម្ប៍​​ជិត​ឆ្ងាយក្នុងឱកាសបុណ្យ​ប្រពៃណីនេះ បង្ហាញ​ឱ្យ​ឃើញ​ពី​ចំណង​សាមគ្គីភាព​​នៃ​សហគមន៍​សាសនា​ផង និង​បង្ហាញឱ្យឃើញ​ពីវត្ត​មាន​នៃសិល្បៈ​​ធ្វើ​នំ​ប្រពៃណី​ និងការ​​រៀប​ចំ​​​​តុបតែង​នំ​យ៉ាង​សម្បូរណ៍​បែប​ជា​តង្វាយ​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ​ផងដែរ៕

អត្ថបទដោយ៖ ហៀន សុវណ្ណមរកត

- Advertisement -spot_img

អត្ថបទជាប់ទាក់ទង

អត្ថបទផ្សេងទៀត

- Advertisement -spot_img

បណ្ដាញសង្គម

18,489FansLike
191,100FollowersFollow
17,300SubscribersSubscribe
- Advertisement -spot_img
error: Content is protected !!