ទំព័រដើមប្រវត្តិសាស្ត្របុរាណវិទ្យាផូស៊ីលឈើ​តាម​ដង​ទន្លេ​មេគង្គ​

ផូស៊ីលឈើ​តាម​ដង​ទន្លេ​មេគង្គ​

អ្វី​ទៅ​ជា​ផូស៊ីល​ឈើ? ផូស៊ីល​ឈើ​ Petrified Wood មាន​ន័យ​ថា​ឈើ​ក្លាយ​ជា​ថ្ម។​ វាកើតឡើងនៅពេលរុក្ខជាតិត្រូវបានកប់ដោយដីល្បាប់ និងការពារពីការពុកផុយដោយ​សារ​តែអុកស៊ីសែន និងសារធាតុសរីរាង្គ​នានា​។ បនា្ទប់មកទឹកក្រោមដីដែលសំបូរទៅដោយ​សារធាតុរំលាយឆ្លងកាត់ដីល្បាប់ដោយជំនួសវត្ថុធាតុដើមរុក្ខជាតិដើមជាមួយស៊ីលីកា កាល់ស៊ីត ឬសារធាតុខនិចផ្សេងៗ​ ពេលខ្លះក៏​មាន​ឥទ្ធិពល​ពី​ភ្នំ​ភ្លើង​។

តាមរយៈការចុះសិក្សា និងពិនិត្យផូស៊ីលឈើតាមដងទន្លេមេគង្គនៅទីតាំងមូយចំនួនក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែងឆ្នាំ២០១៩ និងខេត្តក្រចេះឆ្នាំ២០២៣ របស់ក្រុម​ការងារ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវផូស៊ីល​នៃ​នាយកដ្ឋាន​តំបន់​បេតិ​កភណ្ឌ នៃក្រសួងបរិស្ថាន យើងបានប្រទះឃើញផូស៊ីលឈើជាច្រើនៅតំបន់នេះ។ បើយោង​លើផែនទី​ភូគព្ភសាស្ត្រនៃ​ព្រះ​រាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា​ត្រង់ចំណុចសំគាល់​ T3-J2ss​ ចន្លោះពីទីរួមខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង​មក​កាន់ទីរួម​ខេត្ត​ក្រចេះ ដីមួយ​ភាគ​ធំជាទីតាំងសំបូរទៅដោយពពួកថ្មភក់​ ថ្មស្រទាប់​ ​ចុងសម័យកាល​​ Triassic និងពាក់កណ្តាលសម័យ​ Jurassic ​(អាយុកាល​ប្រហាក់ប្រហែល ២៣៥លានឆ្នាំ​មក​ ១៦៣.៥លាន​ឆ្នាំ​)។ លើសពីនេះ នៅ​ផ្នែកខាងក្រោម​ព្រំប្រទល់ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង​មក​កាន់​ទីរួមខេត្ត​ក្រចេះ ផ្ទៃដីមួយផ្នែកធំប្រទះឃើញ​ពពួក​ថ្ម​ភក់ Siltstone, Shale, Marl ថ្មទាំងនេះស្ថិតនៅក្នុងសម័យកាល Triassic (អាយុកាលប្រមាណ ២៥២-២០១លានឆ្នាំ)។ ផ្នែកខ្លះ​នៅខាងកើត​ជាប់ដងទន្លេមេគង្គ (ត្រង់ចំណុចសំគាល់ Q2a) ក៏មានពពួក​ថ្ម​ភក់ ​អាយុកាល​ប្រមាណ​៨០ម៉ឺនឆ្នាំ​ និងចំណុចច​ខ្លះ​ (ត្រង់ចំណុចសំគាល់ N2-Q1) មាន​អាយុកាល​ប្រមាណ​៥​លាន​ឆ្នាំ​ នេះបើយោង​លើផែនទី​ភូគព្ភសាស្ត្រនៃ​ព្រះ​រាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា។ ទាំង​នេះ​ជាព័ត៌មានបឋម​ ដែលបង្ហាញតាមរយៈ​ផែនទី​ភូគព្ភសាស្ត្រ។​

ផែនទីភូគព្ភសាស្ត្រព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា

នៅ​ក្នុង​ភូមិសាស្ត្រឃុំ​ស្រែក្រសាំង ស្រុក​សៀមបូក​ ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​ មាន​វត្តមាន​នៃ​​ផូស៊ីល​ឈើ​ជា​ច្រើន ខ្លះមាន​ទំហំធំ ដែលកប់នៅក្នុង​ដី​ប្រមាណ​​១ទៅ​២ម៉ែត្រ​។ ផូស៊ីលឈើនេះ ស្ថិត​នៅ​ស្រទាប់​ផ្នែក​ខាងលើ ​ដែលមាន​ដីឥដ្ឋ​លាយជាមួយ​កួ្រសអាចម៍ផ្កាយ​។ តាមរយៈ​ព័ត៌មាន​ដែល​បាន​ទទួលពី​ប្រជាជន​តាមដង​ទន្លេមេគង្គ​ក្នុង​តំបន់​នោះ​ គេបាន​ប្រទះថ្ម​គគីរ (ផូស៊ីលឈើ) បាក់​ចូល​ទៅក្នង​ទន្លេ​ទាំងដើមៗផង​ដែរ​។​ នៅ​ផ្នែកម្ខាង​ទៀត​ក្នុង​ភូមិ​សាស្ត្រ​ដែនជម្រកសត្វ​ព្រៃ «ព្រៃឡង់​» ភូមិ​សាស្ត្រ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង​ ក៏​​បាន​ជួប​ផូស៊ីល​ឈើ​​ក្នុងអូរ​ ​ជម្រៅ​ប្រមាណ​២-៣ម៉ែត្រ ដែល​នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​​១០​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​ដង​ទន្លេ​មេគង្គ​។ ផូស៊ីលទាំងនេះបាន​ជួប​ប្រទះស្រទាប់​ដី​ដែល​លាយ​ឡំ​នឹង​ក្រួស​អាចម៍​ផ្កាយ​នេះ​ផង​ដែរ​។​

នៅ​ក្នុង​២០២៣​នេះ​ក្រុមការងារ​បាន​ចុះសិក្សា​​នៅ​ក្នុងភូមិសាស្ត្រខេត្តក្រចេះ​ ដូច​ជា​នៅ​ទួល​ចំបក់ក្នុង​ដែនជម្រកសត្វ​ព្រៃ «ព្រៃឡង់​» ស្ថិតក្នុងស្រុកសំបូរ ចម្ងាយ១៥គីឡូម៉ែត្រពី​ទន្លេមេគង្គដោយ​រកឃើញបំ​ណែក​ផូស៊ីល​ឈើ​តូច​ៗជាច្រើន​ លាយ​ឡំ​នឹង​ក្រួសអាចម៍ផ្កា​យ​ ស្រទាប់​នេះ​ស្ថិត​ផ្នែក​ខាង​លើ​ស្រទាប់​ថ្មភក់។​ ទីតាំង​មួយទៀត​ស្ថិត​នៅខាងកើតទន្លេមេគង្គ​ ហៅថា​ទួល​ស្នាក់​ការ​សំបូរ​ ក្នុងដែនជម្រកសត្វព្រៃសំបូរ ​ស្រុក​កោះ​ក្រៀងសែនជ័យក៏​មាន​លក្ខណៈ​ដូច​គ្នា​នឹងទួល​ចំបក់ដែរ ដោយ​បាន​រក​ឃើញ​បំណែកផូស៊ីលឈើ​តូចៗ​ជា​ច្រើន​។​ មួយកន្លែង​ទៀត​ហៅថា​​ទួល​គ្រួស​អាចម៍ផ្កាយ​​ក្បែរសាលា​ឃុំ​ព្រែកប្រសប់ ស្រុក​ព្រែក​ប្រសប់​ ​ក្បែរ​​ទីរួម​ខេត្ត​ក្រចេះ។ ទីតាំង​មាន​​ក្រួស​មាន​ជា​ច្រើន ខ្លះបានកកជាថ្មផ្ទាំងធំ​​ តែ​បំណែក​នៃ​ផូស៊ីល​ឈើ​ហាក់​ដូច​ជា​មាន​ចំនួន​តិច។​​ ​ក្រួសអាចម៍​ផ្កាយ​មួយ​ចំនួន​ក៏​ជា​ផូស៊ីល​ឈើ​ផង​ដែរ​ ត្រង់​ចំនុច​នេះ​មាន​ន័យ​ថា​ផូស៊ីល​ឈើ​មួយ​ចំនួន​នោះ​ ប្រហែល​ធ្លាក់រមាលតាម​ទឹក​ និង​កើត​ទៅ​ជាគ្រួស​អាចម៍​ផ្កាយ​។​

តាមរយៈ​ភស្តុតាង​មួយ​ចំនួន​ដែល​យើង​បាន​សិក្សា​ អាចបង្ហាញថា​បាតុ​ភូត​ក្រួសអាចម៍ដូច​គ្នា​ ស្រទាប់​ដី​ដែល​មាន​ផូស៊ីល​ឈើ​ស្ថិត​នៅក្នុង​ស្រទាប់​តែ​មួយ​ បាតុ​ភូត​នេះ​កើត​ឡើង​ដោយ​កំលាំង​ទឹក​ហូរ​ខ្លាំង​ក្នុង​ពេល​ណាមួយ​?​ ដែលគ្របតណ្តប់​លើផ្ទៃដីមួយ​ផ្នែក​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង និងក្រចេះ​។ ផូស៊ីលឈើ​ដែល​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​មាន​ទំហំធំ​ បន្ត​មក​ក្នុង​ខេត្ត​ក្រចេះ​ ស្រុក​សំបូរ និង​ស្រុក​កោះក្រៀង​សែនជ័យ​មាន​ទំហំ​តូច​ និង​ច្រើន​ ចំណែក​នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ស្រុកព្រែក​ប្រសប់​មាន​ផូស៊ីលឈើតូច​ហើយចំនួ​តិច​។​ ទាំង​នេះ​វា​បាន​ប្រែ​ប្រួល​នៃ​តាម​កំលាំង​នៃ​ទឹក​ហូរ​ ពី​ខាង​លើ​នៃ​ដង​ទន្លេ​មេគង្គ​ បន្ត​មក​ផ្នែក​ខាង​ក្រោ​ម​ក្នុង​ខេត្ត​ក្រចេះ​។​ ​នេះ​​ជា​ទិន្នន័យ​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង និង​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​ខេត្ត​ក្រចេះ​ប៉ុណ្ណោះ​។ ចំពោះ​ទីតាំង​នៅក្នុង​ខេត្ត​ស្ទឹង​ត្រែង​ ជាតំបន់​ដី​គោក​ ដែល​ត្រូវបាន​ចាក់​បង្គរក្រួសអាចម៍​ផ្កាយ​ គ្រប​លើ​ដើម​ឈើ​ទាំង​នោះ ហើយ​ក្រោយ​មក​បាន​ក្លាយ​ជា​ផូស៊ីល​ឈើ​។​ ចំពោះ​អាយុ​កាល​នៃ​ផូស៊ីល​ឈើ​ទាំង​ឡាយ​នេះ​ ស្ថិត​នៅ​ផ្នែក​ខាងលើ​នៃ​ស្រទាប់​ថ្ម​ ​សម័យកាល​​ Triassic និងពាក់កណ្តាលសម័យ​ Jurassic  ​(អាយុកាល​ប្រហាក់ប្រហែល ២៣៥លានឆ្នាំ​មក​ ១៦៣.៥លាន​ឆ្នាំ​) ស្រទាប់​ខ្លះ​នៃ​ដីចាក់​បង្គរ​ខ្លះ​អាច​មាន​អាយុ​កាល​ថ្មី​ ចន្លោះ៨០ម៉ឺនឆ្នាំ៕

អត្ថបទដោយ៖ លឹម វណ្ណច័ន្ទ

- Advertisement -spot_img

អត្ថបទជាប់ទាក់ទង

អត្ថបទផ្សេងទៀត

- Advertisement -spot_img

បណ្ដាញសង្គម

18,489FansLike
191,100FollowersFollow
16,200SubscribersSubscribe
- Advertisement -spot_img
error: Content is protected !!